Over ons

Opvang
"Bij mij thuis ontstond er bijna vanzelf een opvang voor kleine roofdieren en zoogdieren," verteld Yvonne. "Via verenigingen wisten mensen mij te vinden die zulke dieren ooit als huisdier hadden aangeschaft en er later niet meer voor konden of wilden zorgen. Wasberen worden bijvoorbeeld regelmatig als huisdier aangeschaft, maar zodra deze beestjes paringsrijp zijn, lijkt het alsof er een knop om gaat. Dan worden ze echt wild en kunnen ze zelfs gaan bijten, en ze slopen alles wat ze maar tegenkomen in huis. Het is dieptreurig dat mensen zulke dieren aanschaffen en daar pas na twee jaar mee geconfronteerd worden en het beest dan dus weer kwijt willen."

Doelstelling
Yvonne heeft zo al heel wat 'afgedankte' zoogdieren opgevangen; op een gegeven moment zaten er wel vijfentwintig in de ruimtes in en om haar boerderijtje in Belfeld. Zelf verkoopt ze bij de Drakenwereld nu ook reptielen, maar ze wil dat doen zoals het hoort, dus op de diervriendelijke, zeer verantwoordelijke manier. "Ik zou nooit zomaar een dier verkopen aan iemand die dat in een opwelling wil aanschaffen," zegt ze. 'Het is mijn doelstelling om klanten vooraf van alle informatie over het betreffende dier te voorzien, zodat ze weten waar ze aan beginnen. Als ik de informatie zelf niet kan verstrekken, verwijs ik ze naar deskundigen die dat wel kunnen. Als de klant alle informatie heeft verzameld en het dier nog steeds wil aanschaffen, dan ben ik graag bereid hem dat te verkopen. Maar impulsaankopen probeer ik koste wat kost te voorkomen. Ik wil ervoor zorgen dat de dieren goed worden ondergebracht. In het geval van de reptielen betekent dat: voldoende leefruimte, een warm verblijf, liefst een maatje."

Verantwoordelijk
De dieren die bij de Drakenwereld te bezichtigen zijn en er ook worden verkocht, zijn nu niet bepaald knuffeldiertjes. "Het is heel anders dan een hond of een kat," zegt Yvonne. "Een reptiel of een exotisch roofdier is niet gedomesticeerd, dus je moet weten waar je aan begint." Toch komen de dieren niet echt uit het wild. Als Yvonne hun precieze afkomst niet zwart-op-wit heeft, komen ze de Drakenwereld niet in, om te voorkomen dat ze onbewust aan illegale of dieronvriendelijke praktijken meedoet.
"De dieren zijn allemaal in Nederland of in het buitenland in gevangenschap voor de handel gefokt. Daarom heb ik er ook geen moeite mee. Ik let zelfs op de manier waarop ze getransporteerd worden. Dieren die uit het wild komen, zou ik nooit accepteren; hoge uitzonderingen daargelaten als het gaat om het redden van een met uitsterven bedreigde soort. En dan nog alleen als er uitermate verantwoordelijk mee om wordt gegaan."
Yvonne zegt dat ze bij de Drakenwereld ook helemaal niets zou hebben aan dieren die uit het wild komen. En de klanten hebben er thuis nog veel minder aan. "Die dieren zijn ontzettend gestrest en zullen zich alleen maar willen verstoppen. Daar kunnen wij dus niets mee, maar de mensen thuis al helemaal niet. Van een in gevangenschap gefokt dier hebben ze veel meer plezier."

Krekels
Tot slot een rondje door de vernieuwde tuin, die bruist van het leven. Yvonne wijst op de parelhagedissen, die wel één meter lang kunnen worden en straks ook los door de tuin mogen kruipen. Terwijl ze langs haar dieren loopt en de wetenswaardigheden prijsgeeft, tsjilpen de krekels er vrolijk op los; het is begonnen te schemeren. Dat die krekels later op de avond waarschijnlijk verorberd worden door de reptielen, is dan weer een ander verhaal. Nu klinkt al dat getsjilp eigenlijk nog heel romantisch en sfeervol.
We passeren een volwassen koppel kolonistenagamen waar Yvonne trots op is; het is moeilijk om deze diertjes groot te brengen in gevangenschap, maar het is haar gelukt. Verderop zitten baardagamen. Yvonne noemt het de 'knuffelreptiel', vooral populair bij kinderen. En dan heeft ze het over de witstaartmangoesten, wasbeerhondjes en woestijngerbil's, allemaal dieren die vanaf april 2009 in de tuin gehuisvest zullen worden. Ze heeft het over de wateragamen en zegt er maar weer eens achteraan: "bezint eer ge eraan begint." En dat geldt eigenlijk ook voor de witbuikegel en de blauwtongskink, voor de slangen en zelfs voor de wandelende takken die ze verkoopt.
En we eindigen de rondgang door de Drakenwereld bij Pim, een leguaan. "Onze trots," zegt Yvonne vol liefde. "We hebben hem al een tijdje. Hij heeft echt een eigen karaktertje. Het is een heel eenkennig type en erg gehecht aan onze dierenverzorgster."